مقالات

استرس

استرس دفاع طبیعی بدن در برابر خطر است. این امر باعث می شود بدن با هورمون هایی که سیستم خود را برای فرار یا مقابله با خطر آماده می کنند، درگیر شود. معمولاً مردم از این به عنوان مکانیزم مبارزه یا پرواز یاد می کنند.
هنگامی که انسان با یک چالش یا تهدید روبرو است، بدن انسان تا حدی واکنش فیزیکی از خود نشان می دهد. بدن منابعی را فعال می کند که به افراد کمک می کند با چالش روبرو شوند یا در سریعترین زمان ممکن به امنیت برسند.
بدن مقادیر زیادی از مواد شیمیایی کورتیزول، اپی نفرین و نوراپی نفرین را تولید می کند. این مواد واکنش های بدنی زیر را تحریک می کنند:
• افزایش فشارخون
• افزایش آمادگی عضلات
• تعریق
• عدم هوشیاری
این عوامل توانایی فرد را در پاسخ به یک وضعیت خطرناک یا چالش برانگیز بهبود می بخشد. نوراپی نفرین و اپی نفرین نیز باعث افزایش ضربان قلب می شود.
عوامل محیطی که این واکنش ها را تحریک می کنند، عوامل استرس زا نامیده می شوند. عوامل محیطی شامل: سر و صداها، رفتار پرخاشگرانه، ماشین پر سرعت و لحظه های ترسناک در فیلم ها هستند.
استرس برخی از کارکردهای طبیعی بدن مانند دستگاه گوارش و سیستم ایمنی بدن را کند می کند.

وقتی انسان دچار استرس می شود، تغییرات زیر در آن بوجود می آید:
• فشار خون و نبض بالا می رود.
• تنفس سرعت می یابد.
• سیستم گوارشی کند می شود.
• فعالیت ایمنی کاهش می یابد.
• عضلات دچار تنش می شوند.
• به دلیل افزایش عدم هوشیاری، خواب کاهش می یابد.
چگونگی واکنش یک فرد به یک وضعیت دشوار، نمایانگر اثرات استرس بر سلامت انسان است. برخی از افراد می توانند چندین استرس را یکباره تجربه کنند بدون اینکه منجر به واکنش شدیدی شوند. برخی دیگر ممکن است واکنش جدی تری نسبت به استرس نشان دهند.
برخی از تجربیاتی که معمولاً افراد آن را مثبت می پندارند می تواند منجر به استرس شود، مانند داشتن کودک، رفتن به مرخصی، جابه جایی خانه و گرفتن ترفیع در محل کار. دلیل این امر این است که آنها معمولاً شامل تغییرات چشمگیر، تلاش اضافی و مسئولیت های جدید هستند. به عنوان مثال: یک فرد ممکن است به خاطر افزایش حقوق، بدنبال ارتقاء باشد، اما نمی داند که آیا می تواند مسئولیت های بیشتری را بر عهده بگیرند. پاسخ منفی مداوم به چالش ها می تواند تأثیر منفی بر سلامتی و خوشبختی بگذارد.

انواع استرس :
2 نوع استرس توسط انجمن ملی بهداشت روان (NIMH) ) شناخته شده است:
حاد و مزمن: هر کدام از این ها به مدیریت متفاوتی نیاز دارد.
NIMH همچنین سه نمونه از انواع استرس زا را مشخص می کند:
استرس روزمره: مانند مراقبت از کودک، کارهای منزل، یا مسئولیت های مالی
تغییرات ناگهانی: مانند فقدان یکی از اعضای خانواده و یا ضرر شغلی
استرس آسیب زا: که می تواند در اثر آسیب های جسمی در اثر تصادف شدید، دعوا یا یک فاجعه محیطی یا جنگ رخ دهد.
استرس حاد:
این نوع استرس کوتاه مدت است و معمولاً شایع ترین نوع استرس است. استرس حاد غالباً وقتی بروز می کند که انسان به فشارهای حوادث اخیر یا اتفاقاتی که قرار است در آینده با آن روبه رو شود فکر می کند. عوامل استرس زای حاد اغلب جدید هستند. حتی با وجود چالش های دشواری که مردم با آن روبرو هستند، راه حل های امکان پذیری برای خارج شدن از این شرایط وجود دارد. استرس حاد به اندازه استرس مزمن طولانی مدت نیست و اثرات کوتاه مدتی مثل سردرد و ناراحتی معده و همچنین کمی پریشانی دارد. با این حال، موارد مکرر استرس حاد در یک دوره طولانی می تواند مزمن و مضر شود.

استرس مزمن:
این نوع استرس در طی یک دوره طولانی ایجاد می شود و مضر تر است.
فقر مداوم، داشتن یک خانواده ناکارآمد یا یک ازدواج ناخوشایند نمونه هایی از موقعیت هایی هستند که می توانند باعث استرس مزمن شوند. استرس مزمن بازگشت بدن به سطح طبیعی فعالیت هورمون های استرس را دشوار می کند که می تواند در سیستم های زیر مشکلاتی را به وجود آورد:
• قلبی عروقی
• تنفسی
• خواب
• ایمنی بدن
• تولید مثل
افراد دارای استرس مزمن در معرض خطر نابودی هستند که می تواند منجر به خودکشی، اقدامات خشونت آمیز، حمله قلبی یا سکته مغزی شود. هیچ دلیل مشخصی وجود ندارد که چرا در صورت مواجهه با یک نوع عامل استرس زا یک شخص ممکن است نسبت به دیگری احساس استرس کمتری کند. شرایط بهداشت روانی، مانند افسردگی، یا احساس ناامیدی، بی عدالتی و اضطراب باعث می شود که برخی از افراد احساس استرس بیشتری نسبت به دیگران داشته باشند.

رایج ترین وقایع عمده زندگی که می تواند استرس را تحریک کند عبارت است از:
• مشکلات شغلی یا بازنشستگی
• کمبود وقت یا پول
• فقدان نزدیکان
• مشکلات خانوادگی
• بیماری
• جابجایی خانه
• روابط، ازدواج و طلاق

اثرات فیزیکی استرس:
• تعریق
• درد در کمر یا قفسه سینه
• گرفتگی یا اسپاسم عضلانی
• غش
• سردردها
• تنش های عصبی
• احساس سوزن سوزنی

واکنش های عاطفی مرتبط با استرس:
• خشم
• نداشتن تمرکز
• خستگی
• احساس ناامنی
• فراموشی
• تحریک پذیری
• خوردن ناخن
• بی قراری
• غمگینی

رفتارهای مرتبط با استرس:
• کم یا بیش از حد خوردن غذا
• ناگهانی عصبی شدن
• مصرف مواد مخدر و الکل
• مصرف دخانیات
• منزوی شدن
• گریه های مکرر
• مشکلات رابطه

اگر استرس مزمن شود، می تواند منجر به عوارض مختلفی شود:
• اضطراب
• افسردگی
• بیماری قلبی
• فشار خون بالا
• ایمنی پایین تر در برابر بیماری ها
• درد عضلانی
• مشکلات خواب
• ناراحتی معده
• اختلال نعوظ (ناتوانی جنسی) و از بین رفتن میل جنسی

درمان:
روش های درمانی که ممکن است فرد را به آرامش برساند شامل آروماتراپی و رفلکسولوژی است.
برخی از ارائه دهندگان بیمه این نوع درمان را پوشش می دهند.

دارو:
پزشکان معمولاً داروهایی را برای مقابله با استرس تجویز نمی کنند، مگر اینکه فرد یک بیماری زمینه ای مانند افسردگی یا اضطراب داشته باشد. در چنین مواردی، آنها ممکن است داروی ضد افسردگی را تجویز کنند. داروهای ضد افسردگی همچنین می تواند عوارض جانبی داشته باشند و ممکن است برخی از عوارض استرس مانند کمبود میل جنسی را بدتر کنند.

مدیریت:
افراد درمی یابند که شیوه زندگی زیر می تواند به آنها کمک کند تا احساسات ناشی از استرس را تحت الشعاع خود قرار دهند.
• ورزش: یک بررسی از مطالعات در سال 2018 نشان داد که ورزش می تواند اختلال حافظه را در افراد دارای استرس کاهش دهد.
• کاهش مصرف الکل، دارو و کافئین: این مواد به جلوگیری از استرس کمک نمی کنند و می توانند آن را بدتر کنند.
• تغذیه: یک رژیم غذایی سالم و متعادل حاوی میوه و سبزیجات زیادی می تواند به حفظ سیستم ایمنی بدن در مواقع استرس کمک کند. رژیم غذایی ضعیف می تواند منجر به استرس زیادی شود.
• زمان: مردم باید مدتی را برای سازماندهی برنامه های خود، استراحت و پیگیری علایق خود اختصاص دهند.
• تنفس و آرامش: مدیتیشن، ماساژ و یوگا می تواند کمک کند. تکنیک های تنفس و آرامش می تواند ضربان قلب را کند کرده و باعث آرامش شود. تنفس عمیق نیز بخش اصلی مراقبه ذهن آگاهی است.
• صحبت کردن: به اشتراک گذاشتن احساسات و نگرانی ها با خانواده، دوستان و همکاران ممکن است به فرد کمک کند تا احساس انزوا را کاهش دهد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.